خانه > سلامت روان > اسکیزوفرنی کودکان

اسکیزوفرنی کودکان

اسکیزوفرنی کودکان اگرچه بسیار کم، اما در برخی از کودکانی که زیر ۱۳ سال سن دارند، مشاهده می‌شود؛ بنابراین برخلاف تصور بسیاری از افراد، این بیماری تنها مختص افراد بزرگسال نیست. پس در صورتی که در مورد این بیماری اطلاعاتی نداشته و از علائم احتمالیش چیزی نمی‌دانید، در این مقاله همراه ما باشید.
علائم اسکیزوفرنی در نوزادان و کودکان نوپا
علائم اسکیزوفرنی کودکان، در گروه‌های مختلف سنی، متفاوت از هم است؛ بنابراین در صورتی که فرزند شما نوزاد یا کودک نوپا است، باید بدانید که علائم این بیماری در او بسیار متفاوت از علائم سایر کودکان و بزرگسالان است.
برخی از علائم اسکیزوفرنی در نوزادان یا کودکان نوپا عبارت هستند از:

  • غیرفعال بودن برای مدت زمان طولانی
  • شل بودن دست و پا
  • دیر به راه افتادن یا صحبت کردن
  • حرکات عجیب و غریب دست و سر

لازم است ذکر شود که برخی از این علائم در کودکانی مشاهده می‌شود که دارای مشکلات دیگری به غیر از اسکیزوفرنی هستند؛ بنابراین برای تشخیص دقیق این بیماری، باید به یک پزشک متخصص مراجعه کرده و اطلاعات کاملی از تاریخچه پزشکی کودک در اخیتار او قرار دهید.
علائم اسکیزوفرنی کودکان
یکی از نکاتی که در خصوص علائم اسکیزوفرنی باید به خاطر داشته باشید، این است که در برخی از موارد علائم به مرور زمان و در برخی موارد دیگر به ناگهان ظهور می‌کنند؛ بنابراین به محض آنکه متوجه رفتار عجیبی از فرزندتان شدید، قبل از آنکه شدیدتر شود، حتماً به یک روانشناس مراجعه کنید.
برخی از علائم شایع کودکان مبتلا به اسکیزوفرنی عبارت هستند از:

  • تشخیص تفاوت بین واقعیت و رؤیا برایشان مشکل است
  • ترس زیاد از برخی از افراد
  • شنیدن، دیدن و احساس کردن چیزهایی که واقعی نیستند
  • بالا بودن احساساتی نظیر ترس، استرس و اضطراب
  • نداشتن توانایی بیان احساسات در حین صحبت کردن
  • رفتار متفاوت و متضاد. (لحظه ای بسیار آرام و لحظه ای بعد بسیار خشن و پرخاشگر)
  • نشان دادن رفتارهای بچه گانه نسبت به سن واقعیشان

به خاطر داشته باشید که برخی از این رفتارها در کودکانی که در حال رشد هستند، طبیعی است؛ بنابراین قبل از آنکه در مور سلامت کودکتان نگران شوید، به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.
دلایل اسکیزوفرنی در کودکان چیست؟
محققان هنوز دلیل مشخصی برای آنکه چرا کودکان به این بیماری مبتلا می‌شوند، پیدا نکرده‌اند. البته یکی از مواردی که احتمال ابتلا به این بیماری را در فرد افزایش می‌دهد، سابقه خانوادگی وی است. به عبارت دیگر، در صورتی که در یکی از خانواده‌ها، فرد مبتلا به اسکیزوفرنی وجود داشته باشد، احتمال اینکه فرزند شما به این بیماری مبتلا شود، بیشتر خواهد بود.
تشخیص اسکیزوفرنی کودکان
تشخیص این بیماری کار سخت و دشواری است. چرا که علائم اسکیزوفرنی کودکان در برخی موارد مشابه با سایر بیماری‌های روحی و روانی است؛ بنابراین برای تشخیص درست، باید به یک پزشک و روانشناس باتجربه در این زمینه مراجعه کنید.
گاهی برای تشخیص قطعی، نیاز است که از کودک، آزمایش خون گرفته شده و برخی از تست‌های جسمانی و روانی را انجام دهد.
درمان اسکیزوفرنی کودکان چگونه انجام می‌شود؟
در صورتی که این بیماری در کودک شما تشخیص داده شود، احتمالاً درمان باید برای یک مدت زمانی طولانی، ادامه پیدا کند. برای درمان این بیماری، معمولاً از روش‌های زیر استفاده می‌شود:
دارو درمانی
استفاده از برخی از داروهایی که به رفع علائم توهم و هذیان کمک می‌کنند، معمولاً اولین روشی است که برای درمان این بیماری توصیه می‌شود. البته در برخی موارد، به دلیل عوارض جانبی این داروها، برخی از خانواده‌ها با این شیوه از درمان مخالفت می‌کنند. پس در صورتی که در مورد داروها، تأثیر و عوارض احتمالیشان اطلاعات کاملی ندارید، حتماً با پزشک مشورت کنید.
شرکت در جلسات روان درمانی
شرکت در جلسات مشاوره، برای فرد مبتلا و خانواده وی الزامی است. چرا که این بیماری نه تنها موجب تشدید استرس در فرد بیمار، بلکه در خانواده و اطرافیان او هم خواهد شد؛ بنابراین باید با یک فرد آگاه و متخصص در این زمینه صحبت کرد تا از ترس و استرس‌های ناشی از این بیماری تا حد زیادی کاسته شود.
بستری شدن در بیمارستان
استفاده از این روش درمان زمانی توصیه می‌شود که شدت علائم در فرد بسیار زیاد باشد. چرا که تنها در محیط بیمارستان و نظارت دائم کادر پزشکی، می‌توان علائم و عوارض این بیماری را به سرعت کاهش داد.
در آخر لازم است ذکر شود که اسکیزوفرنی کودکان اگر به موقع تشخیص داده شده و درمان شود، تأثیر بسیار کمی در زندگی او در آینده خواهد داشت. پس به جای آنکه روحیه خود را از دست دهید، بهتر است که هرچه سریع تر به فکر درمان باشید.

مطلب پیشنهادی

اختلال AHDH

اختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) و مشکلات خواب

آخرین تاریخ بروزرسانی: ۱ فروردین ۱۳۹۹ جدول محتوااختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *